18 Kasım 2012 Pazar

Manidar

3 aydır kocasından haber bekliyordu Nuran Ünal. 3 aydır gözleri yaşlıydı. Sonunda beklenen haber geldi. Suriye'de Esad'a bağlı askerlerin elinde esir tutulan kocası gazeteci Cüneyt Ünal, CHP'li bir heyet tarafından kurtarılmıştı. Tüm Türkiye bayram havasına bürünmüştü. Cüneyt evine dönecek, karısına sarılacaktı.

Yanılmışım!
Pardon! 'Tüm Türkiye' derken yanıldım. Cüneyt'in kurtulmasına sevin(e)meyenler de vardı. AKP hükümetinin, Dışişleri Bakanı'nın aylarca uğraşmasına rağmen Cüneyt'i kurtaramaması fakat CHP'nin bu işi başarmasını bir türlü sindiremeyenler vardı. AKP Genel Başkan Yardımcısı Hüseyin Çelik "Cüneyt Ünal'ın CHP'ye verilmesi çok manidar" diyerek aslında hazımsızlığını ortaya koyuyordu.

Bir tuhaf tesadüf
Bu sırada ülkenin cezaevlerinde PKK'lı tutuklular 68 gündür sürdürdükleri açlık grevini İmralı'daki teröristbaşının 'emriyle' dün bitirmişti. Ölümler yaşanmadan açlık grevinin sona ermesi elbette güzeldi. Fakat grevin sona erdiği gün PKK'lıların Hakkari Şemdinli'de kurduğu pusu ile 5 askerimizi şehit etmesi tesadüf müydü! Yoksa birileri "Ölmeyin, öldürün" emri mi vermişti!

Hangisi?
3 aydır esir tutulan bir Türk'ün Türkiye'ye dönmesi mi yoksa açlık grevinin bittiği gün 5 şehit verilmesi mi daha manidar ben karar veremedim!